Ik voel me een vreemde naieveling, na het aanschouwen van de presentatie van de methodeverkoper.
Hij stalde zijn waren uit, een tafel vol. 
De tijd van een slechts een rekenboek en een schrift ligt ver achter ons.
Mijn oordeelvrije houding probeerde ik nog vast te houden, maar was ik na een luttele vijf minuten verloren.
De aardige man vertelde ons over de citovoorbereidingsboekjes. 
Nu weet ik de waarde van de Cito toets, maar ken ik ook mijn kanttekening daarbij.
Dit materiaal overtrof nog eens mijn verwachtingen. Voorbereidingsboekjes.

Ik vroeg de man om dit stukje over te slaan, daar hebben we geen interesse in, behalve dan de interesse om er van alles van te vinden en dat was dan weer niet zo productief.
Terug in mijn oordeel vrije houding luisterde ik aandachtig naar het vervolg zijn presentatie.

Per leerjaar werkschriften waarin de kinderen alleen de vakjes hoefden te vullen. 
Geen lastige grafieken te tekenen, die zijn al voorgetekend.
Ja ook voor de hogere groepen, drie schriften in een jaar. 

Mijn gedachten gingen even naar de voorwaarden voor het reken en wiskunde onderwijs. Voor vaardigheden als precisie, netheid maar ook je eigen vorm weten te vinden voor noteren, uitrekenen. 
Dat vond de man minder relevant, deze boekjes waren lekker snel en leidde tot het uitvoeren van de basisvaardigheden.

Het begon mij wat te duizelen, blokken van vier weken, een prétoets en drie dagen later de echte toets. In de prétoets kan je kijken of ze de toets goed zullen gaan maken. 
Maar ik dacht nu toch echt dat daar een toets voor bedoeld was? De methode bereidt dus niet alleen voor de Cito toets voor maar ook nog eens een pretoets voor de methode toets.

Is de toets gemaakt, dan verloopt het spoor van de leerlingen via maatwerk of speurwerkboeken en routeboekjes.
Het voelt inmiddels als de appelsorteermachine, na zorgvuldige controle rolt de appel via de juiste buis in het juiste bakje. Klaar om het sorteercentrum uit te rollen. De medewerker hoeft slechts de deur nog open te houden voor de chaufeur die het weg gaat brengen.

De slimme kinderen, zo vertelt de verkoper, verdiepen zich dus in de speurneuzen en maken het werk volgens het routeboekje. Slimme koppen hebben bedacht welke rijtjes sommen ze mogen overslaan en in welk puzzelmateriaal ze in het andere werkboekje verder mogen gaan.

We zijn inmiddels op 75% van zijn materialen aanbeland, en nog even pik ik de groepshandelingsplannen die de uitgeverij al kant en klaar onine heeft staan. Kwestie van namen invullen en de inspectie zal tevreden zijn. 
Hij kijkt wat besmuikt wanneer we hem vertellen dat we geen groepshandelingsplannen schrijven, maar wel er naar handelen.

Het laatste deel moet ik missen, er wachten andere afspraken, en voor mijn en zijn gemoedsrust is het waarschijnlijk wel beter. 
Het echte besef komt pas wanneer ik treinreizend naar huis nadenk over wat er langs is gekomen. 
Een enorme hoeveelheid voorgekookt materiaal waarvoor ik iedere voorbijganger van straat zou kunnen plukken om het aan de kinderen voor te schotelen. 
De methodeschrijvers lijken, zo oordeel ik, een beeld van een leerkracht te hebben als een no-no, iemand die hapklare brokken nodig heeft om goed rekenonderwijs te geven. 

Mijn collega stelt mij inmiddels gerust, het is slechts materiaal, we bepalen zelf wat we er mee gaan doen, we zetten het slechts als middel in. 
Ik ben er gedeeltelijk gerust op, hoe weten we dat zeker, en waar gaat de methode het ook bij ons van de leerkracht winnen?
En in groter perspectief: waar durven ook buiten onze school de leerkrachten hun eigen gezonde verstand te laten vieren boven de grillen van deze methode (en waar laat de ib-er of de schoolleliding het om de methode dwingend op te leggen?)

Al met al voel ik mij een naieveling. De naieveling die dacht dat onderwijs begint bij het contact maken, bij de relatie, bij het weten wat kinderen nodig hebben. Bij de eigen creativiteit van de leerkracht die weet dat ook rekenonderwijs veel meer is dan alleen de hokjes met cijfertjes invullen. 
Ik voel mij naief over de uitgeverijen waarvan ik had gehoopt dat ze ons middelen zouden aanreiken en niet een voorgedrukte route waarbij het machinedenken als uitgangspunt is genomen. 

Ik sla er nog even de financien op na: een jaarlijkse verbruik voor een gemiddelde basisschool van ca €3.500

Hoe meer van dit soort presentaties mijn pad kruisen, hoe groter het besef van mijn naiviteit.

Alle blogs

December in de klas (24-11-2018)

Naar de geest van de wet (en niet de letter) (12-11-2018)

Plaatsvervangend boos (29-10-2018)

Bestuurder in een koepel (16-10-2018)

Dank je de koekoek (26-08-2018)

Werkdruk? (26-07-2018)

Tekort (21-07-2018)

Betekenisvol zijn (25-06-2018)

Jij-bak (15-04-2018)

Het is mooi (geweest) (19-03-2018)

de leerKRACHT (13-03-2018)

Het verleden koesteren (09-03-2018)

Volg het onderwijsgeld #1 (05-03-2018)

Omdat het genoeg is (02-02-2018)

ResearchED Amsterdam (21-01-2018)

Ruimte - verhalen van de Werkplaats dl 5 (18-12-2017)

Afgebroken muren - verhalen van de WP dl 4 (01-12-2017)

De kracht van vakkennis - verhalen van de wp dl3 (29-11-2017)

Woorden - verhalen van de wp dl2 (29-11-2017)

Verhalen van de WP - dl1 (27-11-2017)

In de rij (23-11-2017)

Binnensluiten (11-11-2017)

Het register (18-07-2017)

De pedagogiek als basis (25-01-2017)

Uitsluiten (21-01-2017)

Speciaal vakmanschap (12-11-2016)

World teachers day (05-10-2016)

Een verschil (21-08-2016)

De glimlach van een kind (14-10-2015)

Akkoord (12-05-2015)

Proeftuin voor het leven (18-04-2015)

Ogen (12-03-2015)

Angst (09-02-2015)

Onderwijsmoment (04-01-2015)

IJsje (17-12-2014)

December (07-12-2014)

mens (04-12-2014)

Storm (22-11-2014)

De muur (09-11-2014)

De pengreep (14-10-2014)

Veranderaars (02-10-2014)

Roltrap toch naar de maan (30-09-2014)

Vertrouwen (27-09-2014)

Alphabet een recensie (13-09-2014)

Ha Juf (10-09-2014)

De lat (06-09-2014)

Het knelt in het onderwijs. (20-08-2014)

Huh gaaaay (27-07-2014)

Balans (25-06-2014)

Ben je er? (18-06-2014)

Naieveling (04-06-2014)

Oefenplaats (16-05-2014)

De waarde van het hart (12-05-2014)

Education of the heart (11-05-2014)

'The Untitled document' (27-04-2014)

Koningsspelen (25-04-2014)

De kracht van onderwijs: pedagogisch tact (12-04-2014)

Aandacht (26-03-2014)

Volgzaamheid als excuses (05-03-2014)

En morgen (23-02-2014)

Het begin van het einde (23-02-2014)

Wie was je (16-02-2014)

Overheid beslist: gemiddelde lengte met 2 centimeter omhoog. (31-01-2014)

Een geluk (29-01-2014)

De passie voor het leven (19-01-2014)

Je eerste examen (17-12-2013)

Toekomst (27-09-2013)

Wedstrijd (14-09-2013)

Dijsselbloem: a vous. (21-08-2013)

Van de zotte in de woestijn (15-08-2013)

Operatie passend onderwijs (07-08-2013)

Houd ze binnen (05-07-2013)

Maakbaar (16-06-2013)

Onmeetbaar (14-06-2013)

Buitensluiten (28-05-2013)

Stinkende best (18-04-2013)

Ieder kind heeft het recht (03-04-2013)

Worden wie je bent (15-03-2013)

Voorbereiding op het leven (09-02-2013)

Winnen (02-12-2012)

Koker (10-11-2012)

Geen VMBO.. toch? (08-10-2012)

Tegenpolen (29-09-2012)

Slim (29-06-2012)

Zoals ik ben (22-05-2012)

Het is de toon (18-05-2012)

School (13-05-2012)

70 managers (26-04-2012)

Vruchtbare grond (16-04-2012)

Het medisch model (22-01-2012)

Bloemen zijn rood (03-01-2012)

Held (02-10-2011)

The times they are a-changin' (03-08-2011)

Over de streep (31-07-2011)

Het ongeplaveide pad (09-07-2011)

struggle (11-06-2011)

Out of the box (07-06-2011)

De wonderen der techniek (06-06-2011)

Nieuwe tijden (28-05-2011)

Van niets naar iets (26-05-2011)

Het zout der aarde (25-05-2011)

Productdenken (24-05-2011)