2. Begin with the end

'Er is niemand die op zijn sterfbed zegt: ik heb te weinig tijd aan mijn werk besteed'.

Covey gebruikt in zijn boek een wat morbide voorbeeld om ons met de neus op de feiten te drukken.

Hij zegt: "kijk in gedachten naar de begrafenis van een dierbare persoon. Je ziet je partner, je ziet je kinderen, je ziet allerlei mensen van wie je houdt. Je ziet alleen jezelf niet lopen en na een paar minuten komt je erachter wat de reden daarvan is. Je ligt namelijk zelf in de begrafeniskist. Het is je eigen uitvaart die je voor je ziet, een paar jaar na vandaag."

Terwijl u nog aan het bijkomen bent van de schrik, beginnen de toespraken. En de vraag die Covey ons stelt is: "Wat zou je nou willen dat ze over je zeggen op die dag? Schrijf dat nu eens op. Neem er even de tijd voor.
Hoe wil je dat ze over je praten als je er niet meer bent?"

Covey daagt ons uit om ons af te vragen waar ons leven werkelijk om draait. Gaat het uiteindelijk om werk?
Gaat het uiteindelijk om onze hobby? Gaat het om ons gezin? Wat telt uiteindelijk?
Wie willen we zijn in dit leven?

Deze tweede eigenschap, Begin met het einde voor ogen, hangt volgens Covey vooral samen met onze verbeelding en met ons geweten.
Verbeelding omdat de mens het enige wezen is dat bewust na kan denken over de toekomst en zich kan voorstellen hoe de toekomst zal veranderen als hij vandaag andere keuzes maakt.

Volgens Covey is verbeeldingskracht alleen echter niet genoeg.
We moeten ook ons geweten gebruiken.
Streven we uiteindelijk alleen dingen na die leiden tot materieel gewin of sociaal aanzien, of zijn er ook nog belangrijker dingen in ons leven?




Alle blogs