Je wordt op straat gegooid, slaapt 10 jaar lang in openbare toiletgebouwen. 

Je verkoopt 'drankjes' om te kunnen overleven, als 5 jarig jongetje.

En in die armoede sta je bij een theater en word je gevangen door prachtige muziek.
Je vindt er je troost in, en zet je zinnen er op om het beste van jezelf te geven.

Hoewel het 'format' volledig, blijkbaar wereldwijd, is uitgekauwd, is het een prachtig verhaal.
In alle bescheidenheid door deze jongen verteld, met een bescheiden maar oprecht applaus door zijn landgenoten ontvangen. 
Met, naar onze mening, oprechte ontroering door de jury becommentarieerd.

Deze jongen brengt de cirkel van invloed al sinds zijn 5e jaar tot uiting. Met dit als, voorlopig, resultaat.
Er is altijd een weg.....



 

Alle blogs